Το μαντολίνο είναι όργανο συγγενικό με το λαούτο και θεωρείται γνήσιος αν και περισσότερο ‘’λαϊκός’’ απόγονός του. Οι εξωτερικές ομοιότητες μεταξύ των δύο οργάνων άλλωστε, είναι πάρα πολλές. Το σώμα του μαντολίνου έχει και αυτό σχήμα αχλαδιού, όμως το ‘’μπράτσο’’ είναι μικρότερο και οι οχτώ χορδές του (κουρδισμένες ανά δύο στις νότες Sol-Re-La-Mi) παίζονται υποχρεωτικά με πένα. Το χέρι του μουσικού κινείται πάντα με πολύ μικρές γρήγορες κινήσεις, πάνω-κάτω, στις δύο παράλληλες χορδές κι έτσι ακούγεται ο χαρακτηριστικός τρεμουλιαστός ήχος του μαντολίνου.

Η μαντολινάτα, σύνολο πολλών μαντολίνων αλλά και μεγαλύτερων σε μέγεθος οργάνων της ίδιας οικογένειας που λέγονται μαντόλες και μαντολοτσέλα, με βαθύτερο ήχο, κυριάρχησε στη λαϊκή μουσική της Ιταλίας, αλλά και μερικών περιοχών της Ελλάδας (π.χ. Επτάνησα, αλλά και παλιά Αθήνα).

Όμως, για το μαντολίνο, όπως και για το λαούτο, έχουν γραφτεί επίσης πολυάριθμα κλασικά έργα, από μεγάλους συνθέτες, όπως ο Βιβάλντι, ο Χαίντελ, ο Μότσαρτ και ο Μπετόβεν.

2018-04-22T20:50:11+00:00