Μπουζούκι

Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε το μπουζούκι, το όργανο που έκανε διεθνώς γνωστή την ελληνική λαϊκή μουσική. Όργανο με ανατολίτικη προέλευση, μας ήρθε μαζί με το όνομά του (bozuk) από την τουρκία. Ανήκει στην κατηγορία των λαούτων με μακρύ ‘’μπράτσο’’, διατηρώντας μάλιστα τη διάταξη των δύο, τριών ή τεσσάρων χορδών του σε ζευγάρια. Στην παραδοσιακή του μορφή, οι χορδές κουρδίζονται στις νότες  Re, La,Re χαμηλό. Αρχικά παιζόταν με φτερό και στη συνέχεια με πλαστική πένα. Η καταγωγή του χάνεται στα βάθη των αιώνων, στους προελληνικούς πολιτισμούς της Άπω Ανατολής και της Εγγύς Ανατολής, της Αφρικής, της αρχαίας Ελλάδας (πανδουρίδα), για να περάσει αργότερα στο Βυζάντιο. Σήμερα χρησιμοποιούνται μονάχα δύο είδη: το μπουζούκι και ο μπαγλαμάς, μικρότερο όργανο με χαρακτηριστικό μεταλλικό ήχο.

Η ακμή του μπουζουκιού στην κλασική του μορφή συνδέεται με το διάστημα του μεσοπολέμου. Σε αυτό γράφουν τις συνθέσεις τους οι ρεμπέτες και οι μεγάλοι λαϊκοί συνθέτες, παρά τον διωγμό που συχνά πυκνά εξαπέλυαν εναντίον τους οι επίσημες αρχές.

Μεταπολεμικά το μπουζούκι γίνεται και αυτό ‘’ηλεκτρικό’’, χάνοντας ίσως κάτι από τη μαγεία του ήχου του, αλλά κερδίζοντας σε ένταση, τόσο απαραίτητη για τις ‘’ζωντανές’’ εμφανίσεις στα κέντρα. Από την δεκαετία του ’70 και μετά, το μπουζούκι έχει καθιερωθεί ως το δημοφιλέστερο όργανο στην Ελλάδα. Αν το μπουζούκι χρησιμοποιείται στα λαϊκά συγκροτήματα στο ρόλο του κυρίαρχου οργάνου, με συνοδεία σχεδόν αποκλειστικά πια από ηλεκτρικά όργανα (μπάσο, κιθάρα και μερικές φορές συνθεσάϊζερ), στα συγκροτήματα δημοτικής μουσικής κυριαρχούν ακόμα τα ακουστικά όργανα.

 

Διδάσκουν : Αντωνάκης Νίκος